بیماری ها

بیماری ها

تومور اربیت

تومور پلك و حدقه - تومور کاذب حدقه چشم - تومور پلک

 

ضايعات پلك و حدقه می توانند به صورت خوش خیم و یا بد خیم باشند. در حدقه اين ضايعات مي توانند با منشاء عصب، عروق، غدد اشكي و بافت لنفوم باشند و يا از سينوسها ، مغز و ديگر ساختمانهاي مجاور وارد حدقه مي شوند.

 

در پلك ضايعات از پوست و غدد چربي منشاء دارند.

 

علائم

 

بیرون زدگی چشم از حدقه، انحراف چشم، درد، دو بيني ، افتادگي پلك و تاري ديد از علائم تومور حدقه مي باشند ضايعه برآمده پلك، زخم پلك، تغيير رنگ پلك، و از بين رفتن مژه ها از علائم تومور هاي پلك هستند. گاهي نيز در بالغين تومورهاي غدد چربي پلك با گل مژه هاي مكرر ظاهر مي شوند.

تشخيص تومورها حدقه با معاينه و انجام سي تي اسكن و ام آر آي است. تشخيص تومورهاي پلك فقط با معاينه دقيق است ولي گاهي براي تشخيص گسترش آن به ساختمانهاي ديگر انجام سي تي اسكن ضروري است.

درمان

در تومورهاي حدقه با انجام جراحي مي بايست در صورت امكان تومور  بطور كامل خارج گردد. گاهي خروج كامل تومور به علت چسبندگي به اعصاب و عضلات چشم ميسر نيست. در اين صورت بخش عمده اي از تومور حدقه خارج و بقيه ان پس از بررسي نوع تومور توسط پاتولوژي درمان مي شود. درمانهاي جانبي مثل راديوتراپي و يا شيمي درماني در برخي از تومورهاي حدقه پس از جراحي لازم است.

 

درمان قطعي تومور پلك جراحي است كه در حين عمل ضمن هماهنگي با بخش پاتولوژي تمام سلولهاي تومور بطور كامل برداشته مي شود.

 

توصيه

 

1-پرهيز از تابش مستقيم نور آفتاب از بروز تومورهاي پوست جلوگيري مي كند.

 

2-مراجعه زود تر به جراح پلاستیک چشم (جراح حدقه و پلک) باعث درمان سريعتر و كاملتر تومورها خواهد شد.

 

تومور کاذب حدقه چشم

 

نام دیگر این تومور ، تومورکاذب التهابی است که علت کاملا ًمشخصی نمی توان برای آن یافت . شکل ظاهری تومـور متفاوت بوده و علائم کلینیکی متفـاوتی ایجاد می کند.

 

قدامی:زمانی که فقط قسمت قدامی حدقه چشم در گیر است.

 

منتشر:تمام چربی پشت چشم در گـیـر است.

 

عضلانی:مشخصه آن بزرگی یک طرفه یا دو طرفه یکی یا بیشتر از عضلات خارجی چشم می باشد.

 

عصبی:زمانی که التـهاب در ناحیه رأس حدقه چشم می باشد و اعصاب را در گـیـر می کند.

 

غـدد اشکی:در این حالت غده اشـکـی در گـیـر است.

 

علائـم بالـینـی

 

درد، افتادگی پلک، تورم پلک، حرکات محـدود و دردنـاک چشم، کاهش حــدٌت بینایی، ورم ملتحمه چشم، بیرون زدگی کره چشم، دو بینی

 

تشخیص

تشخیص بر اساس علائم کلینیـکی، تـسـت های آزمایشـگاهی، سی تی اسکن، ام.آر.آی و سونوگــرافی می باشـد.

 

گاهی ضروری است چند ین مطالعه تصویری در مراحل مختلف بیماری انجام گیرد و گاهی نیز تنها بوسیله نمونه برداری از ضایعه می توان از عدم وجود ضایعـات بد خیم مطمئن شد.

 

درمان

تجویز اسـتـروئید بصورت خوراکی یا تزریقی در درمان این بیماران رل اساسی دارد. دربیمارانی که پاسخ درمانی مناسب به استروئید نمی دهند یا بیماری مجدداً عود می کند، لازم است نمونه برداری انجام شود.

 

تومور پلک

تومـور در واقـع رشد غــیر طبیعی هر بافـت در بدن می باشد. که می توانـد بـصورت خوش خیم ( غیر سرطانی ) و بدخـیم (سرطانی ) رخ دهد. تومـورها میتوانـنـد در هر جای چشم و پلک رخ دهند. گاهی اوقا ت تومورها از مناطق دیگر به سمت چشم رشد می کنند و یا از سایر نقاط بدن به چشم گسـترش می یابند. تومورهای پـلک میتواند خوش خیم ویا بد خیم باشند. گاهـی تومـورهــای کاذب بصورت گرانولوما که در واقع نوعی ا لتهاب و عفونت است، نیز در چشم رخ می دهد.

 

 

 

اغلب تومورهای پلک خوش خیم هستند ولی تا قبل از نمونه برداری و تشخیص پاتولوژی افتراق بین این دو مشکل اسـت.

 

علائـم تومورهای پلک

 

وجود ضایعه در روی پلک، اشک ریزی، قرمزی، پلک زدن مداوم و درد.

 

شایعترین تومور بدخیم چشم کدام است؟

 

شایعـترین تومـوربدخـیم چشـم تومـور بازا ل سل می باشد که هشتادوپنج تا نودوپنج درصد موارد تومورهای بدخیم را شامل می شود. ظاهر تومور به شکل یک دانه برجسته و سفت همراه عروق کوچک روی آن، می باشد. اگـر تومور درخط مژه ها رشد کند باعث ریزش مژه ها دراین ناحیه می شود. گاهی سطـح تومـور پوسته پوسته همراه با زخم می باشـد و با گـل مـژه اشـتـباه می شود. این تومور با وجود بدخیمی بـنـدرت به سایر نقاط بدن گسترده می شود.

 

اغلب تومور در افراد مسن تر با پوست نازک و در نقاط درمعرض آفتاب مشاهده می شود.

 

تشخیص و درمان

 

تشخیص براساس معاینه چشم و نمونه برداری است. تومورچشم باید کاملا جراحی شده و برداشته شود گاهی رشد تومورزیاد بوده و باید بخش وسیعی از پلک برداشته شود بنابراین جهت نگهداری فعالیت طبیعی پلک مداخله جراحی پلاستیک و ترمیمی چشم ضروری است اگر تومور در مراحل اولـیـه بردا شـته شـود، نیاز به یک جراحی وسیـع از بین می رود و پـیـش آگهـی بهتـری حا صـل می شود برای اکثر مـوارد در مان جراحی مؤثرترین درمان است. درموارد شـدیـد بیـماری که از تومور غفلـت شـده، تومـور به داخل حدقه چشم گسـتـرش می یابد و نیاز به تخلیه کامـل چشم و بافتـهـای مجـاور آن خواهـد بـود

 

دسته بندی مطلب

بیماری ها

انسداد مجرای اشکی چیست؟ DCR ) DACRYOCYSTORHINOSTOMY )

به طور کلی انسداد مادرزادی مجرای اشکی در بچه‌ها به سه صورت دیده می‌شود:

- اولین حالت، اشک ریزش مداوم بدون همراه بودن ترشحات چرکی است.

- دوم، اشک‌ریزش مداوم همراه با ترشحات چرکی به خصوص هنگام ماساژ کیسه اشکی است که این بیانگر انسداد کامل مجرای اشکی می‌باشد (این فرم شایعی است).

- سوم، اشک‌ریزش متناوب به خصوص هنگام سرماخوردگی است که بیانگر مشکلات بینی می باشد که هنگام سرماخوردگی شدت یافته و به طور موقت مجرای اشکی را می‌بندد.

هریک از سه حالت فوق باید توسط والدین مورد پیگیری قرار گیرد و بچه‌ توسط چشم‌پزشک معاینه شود.

معمولا این بچه‌ها نسبت به نور حساس نیستند، ولی قرنیه، شفاف و کره چشم سالم است و تنها انسداد مجرا مطرح است.

حدود 90 درصد این بچه‌ها تا سن یک سالگی انسدادشان برطرف می‌شود و والدین نباید نگران باشند. تنها لازم است معاینه شوند و دستور ماساژ صحیح و درمان طبی توسط پزشک معالج به والدین داده شود.

هیچ اقدام خاصی برای باز شدن مجرا لازم نیست و نباید در درمان جراحی سونداژ بی‌مورد عجله شود و باید منتظر بمانیم تا مجرا باز شود. تنها در موارد عفونت حاد کیسه اشکی است که سونداژ را زودتر از موعد توصیه می‌کنیم.

سونداژ یک عمل کاملا ساده و موفقیت‌آمیز است که در بیمارستان تحت بی‌هوشی عمومی انجام می‌شود.

بهترین زمان انجام سونداژ حوالی یک سالگی است و تاخیر می‌تواند شانس موفقیت را کم کند، ولی تا پنج سالگی هم به نظر من، بهتر است اولین اقدام سونداژ (به تنهایی) و یا سونداژ همراه با لوله‌گذاری باشد.

انسداد مجرای اشکی باعث اشک‌ریزش می‌شود

به انسداد مجرای باریکی که به طور طبیعی باعث تخلیه اشک از سطح چشم به داخل بینی می شود، انسداد مجرای اشکی گفته می شود که به دو صورت اکتسابی و مادرزادی است.

هر چشم یک غده اشکی دارد که در قسمت بالای چشم قرار دارد. غدد اشکی، اشک را تولید می کنند. با هر بار پلک زدن، مقداری از اشک تولیدشده از طریق مجرای اشکی به بینی تخلیه می‌شود.

به همین دلیل موقع گریه کردن دچار آب ریزش بینی می شویم.

 

اشک باعث مرطوب نگاه داشته شدن چشم و بیرون راندن گرد و غبار و اجسام خارجی از چشم می شود.

اشکال در ترشح اشک، شایع ترین علت ایجاد خشکی چشم است.

 

انسداد مجرای اشکی چیست؟

به انسداد مجرای باریکی که به طور طبیعی باعث تخلیه اشک از سطح چشم به داخل بینی می شود، انسداد مجرای اشکی گفته می شود که به دو صورت اکتسابی و مادرزادی است.

نوع اکتسابی آن در اثر یک عفونت رخ می دهد.

انسداد مادرزادی مجرای اشکی معمولا بین سنین 3 تا 12 هفتگی، به شکل اشک ‌ریزش مداوم از یک چشم و در موارد نادری از هر دو چشم بروز پیدا می‌کند.

علت این انسداد باقی ماندن پرده ای در انتهای مجرای اشکی در سمت بینی است.

انسداد مجرای اشکی نوزادان ممکن است با بیماری ورم و التهاب ملتحمه چشم اشتباه شود. اما باید توجه داشت که در تنگی مادرزادی مجرای اشکی، اولا علائم دیررس است و ثانیا ترشحات چرکی در گوشه چشم غالبا وجود ندارد

آیا بزرگسالان هم دچار تنگی مجرای اشکی می شوند؟

در بزرگسالان اشک ریزش کمتر دیده می‌شود. تنگی مجرای اشکی همراه با اشک‌ ریزش در بزرگسالان ممکن است ناشی از:

- التهاب مجرای اشکی مثل عفونت مزمن بینی

- ورم ملتحمه چشم شدید یا مزمن

- شکستگی استخوان‌های بینی یا صورت نیز می‌تواند باعث انسداد مکانیکی مجرای اشکی شود.

- انسداد طولانی مدت مجرای اشکی معمولا منجر به عفونت کیسه اشکی می‌شود.

 

علائم انسداد مادرزادی مجرای اشکی

در یک ماه اول بعد از تولد، ریزش اشک در زمان گریه کردن نداریم.

ترشح، التهاب مکرر ملتحمه و التهاب و عفونت کیسه اشکی وجود دارد که در این صورت ناحیه زیر چشم و نزدیک بینی قرمز و ملتهب شده و نسبت به لمس حساس است.

ممکن است این ناحیه متورم شود و ترشح موکوسی در کناره داخلی چشم دیده شود.

علائم نوزاد با گرد و غبار و باد تشدید می شود.

 

تشخیص انسداد مادرزادی مجرای اشکی

- با فشار ملایم بر روی کیسه اشکی، مایع از منافذ اشکی خارج می شود.

- موادی مانند فلئورسئین در داخل چشم ریخته می شوند و بر اساس زمان ناپدید شدن آنها از چشم و یا زمان حضورشان در داخل حفره حلقی دهانی (که با نور آبی کبالت ارزیابی می شود) می توان در مورد وجود یا عدم وجود انسداد قضاوت کرد (توسط پزشک متخصص).

 

درمان انسداد مادرزادی مجرای اشکی

تا قبل از یک سالگی در 95 درصد کودکان مجرای اشکی باز می شود. درمان های این بیماری شامل روش های غیر جراحی و جراحی است.

 

درمان غیر جراحی شامل: تحت نظر گرفتن بیمار، ماساژ کیسه اشکی و استفاده از آنتی بیوتیک موضعی است.

برای ماساژ لازم است که دست خود را بشویید و انگشت اشاره خود را روی کناره داخلی (سمت بینی) چشم قرار دهید و به سمت پایین فشار دهید.

از شما خواسته می شود تا از کمپرس گرم استفاده کنید.

در صورت وجود عفونت، استفاده از یک پماد یا قطره آنتی بیوتیک موضعی مفید است. آنتی بیوتیک باعث برطرف شدن انسداد نمی شود.

 

اگر انسداد مجرای اشکی بعد از چند ماه با درمان های فوق برطرف نشود، یا یک عفونت شدید رخ دهد و یا کودک دچار عفونت های عود کننده شود، لازم است عمل جراحی probing صورت گیرد. این عمل، حدود 10 دقیقه طول می کشد و یک پروب نازک و فلزی از داخل مجرای اشکی بسته عبور داده می شود تا انسداد را برطرف کند.

 

اگر probing ناموفق باشد و یا تنگی و باریکی مجرا وجود داشته باشد، ممکن است نیاز به اقدامات جراحی گسترده تری مانند کارگذاری لوله سیلیکون باشد. در این روش یک لوله از جنس سیلیکون در داخل مجرای اشکی به مدت شش ماه کار گذاشته می شود که موجب گشادی مجرا می شود و بعد از این مدت، طی یک جراحی کوچک از چشم خارج می گردد.

 

یک روش جراحی جدیدتر آن است که یک بالون در گوشه چشم و داخل مجرای اشکی کار گذاشته می شود. در ابتدا این بالون توسط یک مایع استریل به مدت 90 ثانیه منبسط می شود و سپس مایع خارج می شود و مجددا بالون به مدت 60 ثانیه منبسط شده و در انتها مایع خارج می شود. میزان موفقیت این روش بین 80 تا 100 درصد گزارش شده است.

 

هدف اصلی در همه این روش ها، باز کردن یک راه عبور از داخل کیسه اشکی به فضای داخل بینی است.

 

در مواردی که انسداد مجرای اشکی به درمان‌های رایج جواب ندهد، می‌توان از آندوسکوپ برای برطرف کردن انسداد کمک گرفت. مزیت اصلی این روش این است که برشی روی صورت داده نخواهد شد و در نتیجه جای عملی نیز وجود نخواهد داشت. میزان عوارض آن نیز کم است.

چاره اشک ریزش در کودکان

آیا تا به حال نوزادان تازه متولد شده را در حین گریه کردن دیده‌اید؟ با اینکه تقلای زیادی در گریه کردن می‌کنند، ولی چشمان آنها همچنان خشک است و اشکی از آن سرازیر نمی‌شود. آیا می‌دانید علت این امر چیست؟

علتش این است که آغاز تولید اشک در کودکان سه هفته پس از تولد اتفاق می‌افتد. به همین دلیل اغلب کودکان در یک ماه اول پس از تولد، گریه ی بدون اشک دارند.

اشک پس از تولید به وسیله غدد تولیدکننده اشک باید سطح چشم را مرطوب کرده، یک لایه حفاظتی جلوی چشم ایجاد کند و سپس توسط سیستم تخلیه اشکی به داخل بینی تخلیه شود، زیرا چشم از طریق سیستم تخلیه اشکی با بینی در ارتباط است. از طرف دیگر، کارکرد صحیح پمپ تخلیه اشکی وابسته به عملکرد صحیح عضلات پلک، مژه‌ها و در نهایت، قرار گرفتن صحیح بافت‌های اطراف چشم در محل طبیعی خودشان است.

اگر هر کدام از این اعضا کار خود را به درستی انجام ندهند، موجب پیدایش مشکلاتی می‌شود که یکی از آنها اشک ریـزش از چشـم است.

والدین اولین افرادی هستند که متوجه غیرطبیعی بودن اشک چشم نوزادان می‌شوند. آنها چه علایمی را ممکن است ببینند؟

گاهی نوزادان و کودکان دچار انسداد مجرای اشکی، اشک ریزش مداوم همراه با عفونت سطح چشم و ترشحات چسبناک و چسبیدن مژه‌ها به هم می‌شوند. گاهی هم به علت انسداد در بخش ابتدایی و انتهایی سیستم تخلیه اشکی، یک ضایعه برآمده در ناحیه داخلی پلک چشم به رنگ خاکستری یا آبی ایجاد می‌شود که اغلب با فشار به آن، تخلیه صورت می‌گیرد، ولی دوباره به علت تجمع مایع، ضایعه تشکیل می‌شود. گاهی نوزادان به علت وجود هم‌زمان یک کیست داخل بینی یا در محل انتهایی مجرای تخلیه اشک به داخل بینی، دچار مشکل در تنفس به‌خصوص در هنگام شیر خوردن می‌شوند. گاهی هم به علت اشک‌ریزی مداوم، در پلک پایین التهاب، قرمزی و خشکی پوست ایجاد می‌شود.

در حالت عادی در فصول گرم سال، کودکان به علت انسداد ناقص در مسیر تخلیه مجرای اشکی، دچار مشکل نیستند، ولی در هنگام سرماخوردگی، در معرض باد و سرما قرار گرفتن و یا حساسیت دچار اشک ریزی می‌شوند. در موارد بسیار شدید عفونت کیسه اشکی، یک تورم بزرگ در ناحیه داخلی چشم و تورم متوسط یا شدید در پلک‌های فوقانی و تحتانی، همراه با ترشحات چرکی مشاهده می‌شود که تقریبا یک مورد اورژانس است و باید هرچه سریع‌تر رسیدگی شود.

 

چه عواملی می‌توانند ایجادکننده این مشکل باشند؟

اشک‌ریزی در نوزادان و کودکان می‌تواند به علت افزایش تولید اشک باشد. این امر می‌تواند از یک عفونت ساده سطح چشم، غیر طبیعی بودن محل قرار گرفتن مژه‌ها و حاشیه پلک و در نتیجه تحریک قرنیه، فشار بالای مادرزادی چشم، فلج بودن عصب صورت و یا التهابات داخل چشم ناشی شده باشد. علت بسیار شایع‌تر آن انسداد مسیر سیستم تخلیه اشکی است که حدود شش درصد از نوزادان به این مشکل مبتلا هستند.

بهترین گزینه برای تشخیص غیرطبیعی بودن اشک‌ریزش از چشم چیست؟

بهترین وسیله تشخیص، گزارش والدین از نوع علایم است. بنابراین توصیه می‌شود که والدین تمام اطلاعات مربوط به علایم به وجود آمده در کودک را در اختیار چشم پزشک قرار دهند. یک معاینه چشمی‌ همراه با تست‌های تشخیصی سیستم تخلیه اشکی در بیشتر موارد به تشخیص انسداد مجرای اشکی کودکان منجر می‌شود. چشم پزشک در این معاینه بررسی سایر علل پلکی و چشمی را ‌که به اشک‌ریزی منجر می‌شود انجام می‌دهد تا مشکلات همراه با انسداد مجرای اشکی هم تشخیص داده شود. در مواردی که یک ضایعه فقط در بخش داخلی پلک‌ها وجود دارد، به‌ ندرت ممکن است تشخیص قطعی در اتاق عمل همراه با درمان انجام گیرد تا با ضایعات احتمالی عروقی و مغزی این ناحیه افتراق انجام پذیرد.

درمان به چه شکل است و از چه زمانی شروع می‌شود؟

درمان اشک‌ریزی ناشی از انسداد مجرای اشکی بلافاصله پس از تشخیص در سنین پایین شروع می‌شود. در مرحله اول درمان شامل ماساژ صحیح سیستم تخلیه اشکی همراه با قطره‌های چشمی ‌و بینی است. انجام صحیح ماساژ و استفاده به موقع و نه دایمی ‌از قطره‌ها سبب می‌شود که حدود 90 درصد موارد انسداد تا سن یک سالگی از بین برود.

پس نیازی به بستری شدن کودک نیست؟

ببینید، گاهی به علت عفونت ایجاد شده، تورم کیسه اشکی و گسترش عفونت به پلک‌ها و بافت‌های اطراف، کودک نیاز به بستری شدن، دادن آنتی بیوتیک وریدی و بلافاصله میل زدن در مجرای اشکی دارد. در این‌باره نباید در مرحله اول به ماساژ و قطره اکتفا کرد.

میل زدن؟

بله، اگر درمان‌های اولیه موثر نباشد، کودک به میل زدن مجرای اشکی نیاز دارد. این عمل به ‌طور معمول پس از شش ماهگی انجام می‌شود. جراح می‌تواند این عمل را با و یا بدون استفاده از آندوسکوپ انجام دهد. استفاده از آندوسکوپ به بهتر بررسی کردن سیستم تخلیه اشکی در داخل بینی و رفع احتمالی اشکالات دیگر این ناحیه منجر می‌شود.

اگر باز هم مجرا باز نشد، چه می‌کنید؟

قدم بعدی برای درمان انسداد مجرای اشکی در کودکان، گشاد کردن و لوله گذاری در مجرای اشکی است. در این عمل، لوله‌ای در داخل سیستم کارگذاری می‌شود تا لوله ی بسته شده را باز نگه دارد. این لوله سه تا شش ماه بعد برداشته می‌شود. لازم به ذکر است که گاهی در مرحله اول درمان در حین میل زدن مجرای اشکی، جراح متوجه تغییراتی در سیستم تخلیه اشکی می‌شود که به لوله گذاری در همان مرحله منجر می‌شود. اگر این درمان‌ها نیز موثر واقع نشود، کودک به عمل باز کردن سیستم تخلیه به بینی نیاز دارد. این عمل هم از خارج به ‌صورت برش در روی پوست داخل پلک و هم از طریق داخلی یعنی از طریق بینی با استفاده از آندوسکوپ انجام می‌گیرد. گزارش‌های متعدد نشانه 95 درصد موفقیت برای روش خارجی و 70 درصد برای روش داخلی است. روش خارجی برای همه کودکان قابل انجام است، ولیکن روش داخلی در بعضی موارد قابل انجام نیست. بنابراین پس از مشورت با جراح مجرای اشکی، نوع عمل جراحی انتخاب خواهد شد.

به نکات زیر توجه کنید:

1) با دقت توصیه مربوط به ماساژ دادن سیستم اشکی را اجرا کنید.

2) در صورت هر گونه تورم و قرمزی در محل پلک‌ها با پزشک خود تماس بگیرید.

3) قطره‌های چشمی ‌و بینی را طبق دستور استفاده کنید.

4) از کرم‌های ساده برای چرب کردن پوست پلک‌ها استفاده کنید تا اشک ریزش موجب صدمه به پوست این نواحی نشود.

5) علایم و شدت انسداد مجرای اشکی در هر کودکی با کودک دیگر متفاوت است. بنابراین توصیه‌های درمانی برای هر کودک با دیگری نیز متفاوت است.

6) هنگامی‌که لوله در سیستم مجرای اشکی وجود دارد، ممکن است در داخل چشم لوله دیده شود و یا در بینی احساس و یا دیده شود. والدین باید مراقب باشند تا لوله به وسیله کودک دستکاری نشود و در هرگونه بیرون زدگی لوله از چشم و یا بینی، با جراح تماس بگیرند.

اشک ریزش دائمی یک مشکل شایع، به ویژه در افراد مسن است. مسدود شدن مجرای اشکی شایع ترین علت آن است، اما تعدادی از علل دیگر نیز برای این مساله مطرح می باشند. اگر علائم خفیف باشند ممکن است به درمان نیاز نداشته باشد. در برخی موارد عمل جراحی می تواند مجرای مسدود شده اشک را باز نماید. سایر درمان ها به علت بستگی دارد.

چه کسانی دچار این بیماری می شوند؟

این بیماری (ریزش اشک بر روی گونه ها) می تواند در هر سنی رخ دهد، اما به خصوص در نوزادان کوچک و در افراد بالای سن 60 سال شایع تر است و می تواند در یک یا هر دو چشم ایجاد شود.

 

علل احتمالی اشک ریزش دائمی چه هستند؟

- ساخت یا ترشح بیش از حد اشک

 

- احساسات باعث می شوند که گریه کنید.

شایع ترین علت اشک ریزش دائمی در بزرگسالان انسداد مجرای اشکی، درست در زیر کیسه اشکی است

- هر چیزی که موجب تحریک چشم شود می تواند باعث ترشح مقدار زیادی اشک گردد. این اشک‌ریزش یک عکس العمل حفاظتی برای کمک به پاک کردن محرک ها از چشم است. به عنوان مثال:

محرک های شیمیایی از قبیل پیاز، دود، و غیره

عفونت های جلوی چشم (ورم ملتحمه عفونی)

آلرژی باعث التهاب در جلوی چشم (ورم ملتحمه آلرژیک)

یک آسیب کوچک یا خراش به جلوی چشم، و یا تکه ای از خاک یا شن که در چشم گیر می کند

 

- مژه هایی که به سمت داخل رشد می کنند می توانند جلوی چشم را تحریک کنند. به این حالت انتروپیون یا  entropion گفته می شود که لبه پلک پایینی به سمت داخل چشم برمی گردد (تصویر کناری).

- مشکلات اشک. به عنوان مثال اگر محتوای چربی اشک کافی نباشد، اشک ممکن است به طور مساوی در سراسر ناحیه جلوی چشم گسترش نیابد.

 

- بیماری چشم ناشی از مشکلات تیروئید از علل ناشایع دیگر است.

- تخلیه نامناسب اشک

- مسیر اشک ممکن است در هر نقطه ای مسدود شده باشد.

شایع ترین علت اشک ریزش دائمی در بزرگسالان انسداد مجرای اشکی، درست در زیر کیسه اشکی است. تصور می شود که این مشکل به علت باریک شدن تدریجی انتهای فوقانی مجرای اشکی ناشی از التهاب مداوم و خفیف ایجاد می شود.

اگر این مجرا مسدود شده باشد، نه تنها باعث اشک ریزش مداوم می شود، بلکه اشک های راکد موجود در داخل کیسه اشکی ممکن است آلوده و عفونی شوند.

اگر کیسه اشکی آلوده شود، ترشحات چسبنده در چشم ایجاد می شوند. همچنین ورم دردناک در طرف داخل چشم ایجاد می شود (در سمت بینی).

گاهی اوقات مجرای اشکی به طور کامل مسدود نشده است، بلکه برای تخلیه تمام اشک خیلی تنگ شده است.

به ندرت، وجود یک پولیپ در بینی ممکن است از خروج اشک جلوگیری کند.

برخی از کودکان با مجرای اشکی که به طور کامل باز نشده است متولد می شوند. این حالت شایع است و معمولا در عرض چند هفته بدون هیچ درمانی به طور کامل بهبود می یابد.

- اکتروپیون یا Ectropion حالتی است که در آن پلک پایینی به سمت بیرون برمی گردد. در این صورت اشک، مسیر درست خود را به داخل مجاری طی نمی کند (تصویر مقابل).

آیا لازم است که اقدامات تشخیصی انجام شود؟

گاهی اوقات علت اصلی به راحتی شناخته می شود، به عنوان مثال عفونت ها، ectropion، entropion، ورم ملتحمه.

اگر هیچ علت واضحی با معاینات مشخص نشد، ممکن است اقدامات بیشتری از طرف پزشک توصیه شود. انجام این اقدامات بستگی به شدت علائم و میزان آزاری که به فرد وارد می کنند دارد.

اگر مشکل تخلیه مطرح باشد، متخصص چشم ممکن است کانال های تخلیه اشک را تحت بی حسی موضعی بررسی نماید. بررسی با وارد کردن یک میله یا سرنگ در مجاری اشکی انجام می شود و گاهی می تواند به عنوان یک اقدام درمانی در نظر گرفته شود.

گاهی  اگر شک به وجود انسداد باشد، از تزریق مواد رنگی و بررسی مسیر آن ها استفاده می شود.  رنگ موجود در داخل مجاری بر روی گرافی اشعه X قابل مشاهده است.

 

مسیر طبیعی اشک

درست در بالا و در سمت بیرونی هر چشم، غده کوچکی به نام غده اشکی وجود دارد.  این غده به طور مداوم مقدار کمی از اشک را تولید و ترشح می نماید. پلک زدن باعث منتشر شدن این اشک بر روی چشم و مرطوب نگه داشتن آن می شود.

سپس اشک وارد کانال های کوچکی (canaliculi) در سمت داخلی چشم و بعد کیسه اشکی می شود و از آنجا از طریق مجرای اشکی به داخل بینی سرازیر می شود.

درمان این بیماری چگونه است؟

1- درمان سوزش و تحریک چشم:

در اغلب موارد علت قابل درمان است. به عنوان مثال مژه های تحریک کننده جلوی چشم (entropion) را می توان جدا کرد.

ورم ملتحمه معمولا با استفاده از قطره درمان می شود.

تکه های شن و غیره برداشته می شود.

2- درمان مشکلات تخلیه اشک:

Ectropionمعمولا با یک عمل کوچک پلک پایین درمان می شود.

بچه های مبتلا معمولا بدون درمان به مرور زمان بهبود می یابند.

3- انسداد کانال اشک در بزرگسالان :

در صورتی که اشک ریزش محدود باشد و آزار دهنده نباشد، ممکن است نیاز به درمان نداشته باشد. در موارد شدید، مجرای مسدود شده اشک را می توان با عمل جراحی درمان نمود. عمل معمول آن dacrocystorhinostomy (DCR)   نامیده می شود که در آن یک کانال جدید از کیسه اشکی به داخل بینی ساخته می شود. اشک از این مسیر فرعی به داخل بینی وارد می شود.

مجاری تنگ شده که به طور کامل مسدود نشده اند، احتمالا با وارد کردن میله (پروب) قابل باز کردن هستند.

با این حال، اگر به طور کامل مسدود شده باشند، جراحی، گزینه ای مناسب برای برقراری مسیر تخلیه اشک به داخل بینی است.

 

دسته بندی مطلب

بیماری ها

انتروپیون (چرخیدن پلک به داخل چشم) ENTROPION

انتروپیون چیست؟ انتروپیون عبارت است از یک اختلال پلک (معمولاً پلک پایینی) که در آن پلک به سمت داخل و به درون چشم میچرخند.

انتروپيون چه علایمی دارد؟
التهاب چشم (تورم، قرمزی، درد و ریزش اشك زیاد) كه در اثر ساییده شدن پلكِ به داخل چرخیده و مژه ها ایجاد می شود.

چه عواملی باعث ایجاد انتروپيون می شود؟
چندین عامل مختلف ممكن است باعث انتروپیون شوند:
- سست شدن بافت حمایت كننده از پلك، همراه با كشیده شدن عضلات پلك به سمت داخل
- التهاب مزمن چشم (از جمله آلرژی)، كه باعث ایجاد بافت جوشگاهی در پلك می شود.

چگونه از ابتلا به انتروپيون پیشگیری کنیم؟
در صورت بروز هرگونه عفونت چشمی، برای درمان به پزشک مراجعه کنید.

آیا انتروپيون عوارضی در چشم ایجاد می کند؟
ممکن است در اثر ساییده شدن پلك و مژه ها به قرنیه باعثت زخم شدن شوند.

انتروپيون چگونه درمان می شود؟
روزانه چندین بار روی پلك ها كمپرس گرم بگذارید تا التهاب و ناراحتی تخفیف یابد. برای آماده کردن کمپرس این گونه عمل کنید: مقداری آب گرم را در یک ظرف تمیز بریزید. یک پارچه تمیز را در آب خیس کنید. آن قدر آن را بچلانید تا تقریباً خشک شود. پارچه گرم و مرطوب را به مدت 15-10 دقیقه روی چشم بسته قرار دهید. پارچه را مرتباً خیس کنید و بچلانید تا مرطوب بماند.
اگر در معرض باد یا آلاینده ها قرار می گیرید، از عینک یا چشم بندهای عینک مانند برای محافظت از چشم استفاده کنید.
معمولا یك جراحی كوچك برای رفع مشكل انجام می گیرد.

چه داروهایی برای درمان انتروپيون تجویز می شود؟
- استفاده از اشک مصنوعی تا زمان جراحی
- آنتی بیوتیک در صورت وجود عفونت

در چه صورت باید به پزشک مراجعه کنیم؟
اگر یکی از موارد زیر بعد از جراحی رخ دهد به پزشک مراجعه کنید:
- درد چشم، قرمزی و حساسیت به نور
- تغییرات بینایی به هر صورت

 

دسته بندی مطلب

بیماری ها

اکتروپیون (چرخیدن پلک به خارج چشم) ECTROPION

اکتروپیون چیست؟ اکتروپیون عبارت است از مشکلی در پلک به طوری که پلک ضعیف شده و به سمت خارج چرخیده باشد (سطح پشتی آن به سمت بیرون قرار گیرد).

علایم اکتروپیون چیست؟
- به خارج چرخیدن پلک (معمولاً پلک پایین) که ظاهر نازیبا دارد.
- التهاب (درد، قرمزی و تورم) در پلک
- خشکی چشم در اثر بیرون ریختن قطرات اشک روی گونه، به جای اینکه روی چشم بلغزند و آن را مرطوب کنند.

چه عللی باعث ایجاد اکتروپیون می شوند؟
- ضعیف شدن عضلات و بافت هایی که در حالت طبیعی پلک را روی چشم نگاه می دارند.
- فلج رشته های عصبی که به عضلات پلک می روند.
- جمع شدن بافت جوشگاهی (ناشی از سوختگی ها، زخم ها یا عمل جراحی) در نزدیکی چشم

آیا می شود از ابتلا به اکتروپیون پیشگیری کرد؟
در حال حاضر نمی توان از آن پیشگیری به عمل آورد.

عوارض احتمالی اکتروپیون چیست؟
آسیب به قرنیه در اثر خشکی

اکتروپیون چگونه درمان می شود؟
درمان شامل انجام یک جراحی کوچک برای برقراری کشش مناسب در پلک است.
برای تخفیف التهاب و ناراحتی، روزانه چندین بار کمپرس گرم روی پلک ها بگذارید. برای آماده کردن کمپرس این گونه عمل کنید: مقداری آب گرم را در یک ظرف تمیز بریزید. یک پارچه تمیز را در آب خیس کنید. آن قدر آن را بچلانید تا تقریباً خشک شود. پارچه گرم و مرطوب را به مدت 15-10 دقیقه روی چشم بسته قرار دهید. پارچه را مرتباً خیس کنید و بچلانید تا مرطوب بماند.
اگر در معرض باد یا آلاینده ها قرار می گیرید، از عینک یا چشم بندهای عینک مانند برای محافظت از چشم استفاده کنید.

چه داروهایی برای درمان اکتروپیون تجویز می شود؟

- استفاده از اشک مصنوعی تا زمان جراحی
- آنتی بیوتیک در صورت وجود عفونت

در چه شرایطی به پزشک مراجعه کنیم؟

اگر یکی از موارد زیر بعد از جراحی رخ دهد به پزشک مراجعه کنید:
- درد چشم، قرمزی و حساسیت به نور

- تغییرات بینایی

 

 

دسته بندی مطلب

بیماری ها

جداشدگی شبکیه RETINAL DETACHMENT

جداشدگی شبکیه چیست؟ جداشدگی شبکیه عبارت است از جداشدن یا پاره شدن شبکیه (بافت گیرنده نور در پشت چشم) از سایر بافت های چشم. این عارضه در همه سنین و هر دو جنس دیده می شود. جداشدگی شبکیه یک اورژانس است.

علایم شایع جداشدگی شبکیه چیست؟
علایم زیر معمولا در یک چشم رخ می دهد، ولی گاهی هر دو چشم را درگیر می کند:
- جرقه های نورانی در میدان بینایی
- نقاط شناور در میدان بینایی
- تاری دید
- موج دار دیدن تصاویر (گاهی)
- از دست دادن تدریجی بینایی. از آنجا که این حالت بسیار آهسته بروز می کند بیمار ممکن است متوجه آن نگردد.
- عدم وجود درد

عوامل ایجاد جداشدگی شبکیه چیست؟
- آسیب چشم (پارگی شبکیه)
- استعداد ارثی (احتمالا)
- تحلیل رفتن بافتی همراه افزایش سن

چه عواملی خطر ابتلا به جداشدگی شبکیه را افزایش می دهند؟
- بالا رفتن سن.
- دیابت شیرین.
- بیماری های عروقی.
- سابقه قبلی جداشدگی شبکیه.
- نزدیک بینی (میوپی) شدید.
- عوارض جراحی چشم.
- تومورها یا التهاب ها.

برای پیشگیری از جداشدگی شبکیه چه باید کرد؟
- بیماران در معرض خطر باید به طور منظم مورد معاینه چشم قرار گیرند.
- اگر بیمار دچار دیابت شیرین یا بیماری های عروقی باشد باید به درمان طبی برای کنترل آن ها اقدام نماید.

آیا علایم جداشدگی شبکیه بهبود می یابد؟
اغلب بیماری با درمان جراحی زودرس با استفاده از اشعه لیزر قابل درمان است. بدون درمان، کوری کامل یا نسبی در چشم مبتلا قابل انتظار است. با درمان تاخیری، درصورتی که جداشدگی به ناحیه ماکولا (ناحیه مسوول بینایی دقیق) گسترش یافته باشد، بینایی (دقیق) بیمار دچار اختلال دایمی می گردد.

درمان جداشدگی شبکیه چیست؟

بر اساس معاینه افتالموسکپی چشم پزشک بیماری را تشخیص می دهد. درمان به موقعیت و شدت جداشدگی بستگی دارد. درصورت ضربه به چشم استفاده از پوشش محافظ چشم ممکن است لازم باشد.
جراحی جهت برقراری اتصال مجدد شبکیه به بافت های زیرین با استفاده از اشعه های لیزر مخصوص یا سرما درمانی (با استفاده از درجه حرارت زیر نقطه انجماد) یا با تغییر شکل چشم (گاهی) انجام می گیرد. دستورهای زیر پس از جراحی توصیه می گردد:
- هر دو چشم باید به طور همزمان تا مدتی با پوشش مخصوص بسته شوند. در این مدت برای انجام کارها می توانید از دوستان یا خانواده کمک بگیرید.
- پس از برداشت پوشش چشم ها از عینک های دارای شیشه تیره استفاده کنید.
- چشم های خود را مالش ندهید.
- از دولا شدن اجتناب کنید.
- از حالاتی که ممکن است باعث افزایش فشار داخل چشم شوند نظیر یبوست؛ بلند کردن وزنه سنگین یا سرفه شدید اجتناب کنید.
- پس از جراحی در حالت خوابیده به پشت در بستر استراحت کنید و سر را هم کمی بالاتر از سطح بستر قرار دهید. برای جلوگیری از تشکیل لخته در وریدهای عمقی، اندام های تحتانی را در طی استراحت مرتباَ حرکت دهید. با صلاحدید چشم پزشک فعالیت های طبیعی خود را از سر بگیرید.

برای درمان جداشدگی شبکیه چه داروهایی تجویز می شود؟
- قطره های چشمی گشاد کننده مردمک. گشاد شدن مردمک فعالیت چشم در طی دوره التیام پس از جراحی را کاهش می دهد. اگر شما نمی توانید خود قطره داخل چشمتان بریزید، برای این منظور از دیگران کمک بگیرید.
- داروهای آرامبخش به منظور کاهش اضطراب در طی دوران نقاهت توصیه می شود.

در چه شرایطی به پزشک مراجعه کنیم؟

- اگر شما یا یکی از اعضای خانوادتان در میدان بینایی خود نقاط شناور یا جرقه های نورانی مشاهده می کنید. در این صورت مراجعه به پزشک را به تاخیر نیندازید زیرا این حالت ممکن است نشانه ای از یک حالت اورژانس باشد.
- بروز هرگونه نشانه عفونت (خونریزی، قرمزی، درد، تورم یا تب) پس از جراحی

- بدتر شدن وضعیت بینایی پس از اتمام دوره نقاهت بعد از جراحی

 

دسته بندی مطلب

بیماری ها

خراش قرنیه CORNEAL ABRASIONS

خراشیدگی قرنیه چیست؟ خراشیدگی قرنیه بریدگی یا خراش در قرنیه شما است. قرنیه یک لایه شفاف از بافت های محافظ در برابر چشم است که بر روی عنبیه (که بخش رنگی چشم شما) کشیده شده است. قرنیه به تمرکز نور کمک می کند.

چه چیز باعث خراشیدگی قرنیه می شود؟

خراشیدگی قرنیه هنگامی می تواند رخ دهد که چیزی وارد چشم شما شود، مانند شن و ماسه، گرد و غبار، خاک، و تراش چوب یا فلز. همچنین قرنیه ممکن است به وسیله ناخن، شاخه درخت یا گذاشتن لنز ی که خشک یا کثیف و خشن است، خراشیده شود. سخت مالیدن چشم راه دیگری است که خراشیدگی می تواند رخ دهد.

در برخی افراد، لایه های بیرونی قرنیه سست هستند. این افراد ممکن است بدون هیچ دلیل روشنی دچار خراشیدگی قرنیه شوند.

اگر یک خراشیدگی قرنیه داشته باشم چگونه متوجه می شوم؟

قرنیه خیلی حساس است، و خراش قرنیه معمولا دردناک است. شما ممکن است احساسی شبیه به وجود ریگ، یا شن در چشم تان داشته باشید. ممکن است متوجه ریزش اشک و تاری دید شوید، و یا ممکن است چشم تان قرمز شود. شما همچنین ممکن است متوجه شوید که نور به چشم شما آسیب می زند. بعضی افراد زمانی که یک خراشیدگی قرنیه دارند دچار سردرد می شوند.

اگر چیزی در چشم من وجود داشته باشد، چه کار کنم؟

اگر فکر می کنید چیزی در چشمانتان رفته است، ابتدا سعی کنید چشم های خود را با آب تمیز و یا محلول سالین (سرم نمکی) شستشو دهید. گاهی اوقات، چشمک زدن یا کشیدن پلک بالایی بر روی پلک پایینی ممکن است ذرات را از زیر پلک حذف کنید. از مالیدن چشم خود اجتناب  کنید. اگر شما یا شخص دیگری متوجه چیزی در بخش سفید چشم تان شدید، با استفاده از دستمال و یا گوش پاک کن نرم به آرامی آن را از چشم بیرون بیاورید. سعی نکنید چیزی را که مستقیما روی قرنیه است بر دارید - این کار ممکن است باعث آسیب شدیدتر شود. اگر شما نمی توانید ذره را بردارید یا اگر ذره را نمی بینید، به پزشک مراحعه کنید.

پزشک برای خراش قرنیه چه کاری انجام خواهد داد؟

پزشک شما برای هر گونه آسیب یا ذراتی که ممکن است زیر پلک باشد، معاینه می کند. یک رنگ زرد- نارنجی ممکن است در چشم شما قرار داده شود تا به دکتر کمک کند که خراش را ببیند. دکتر شما احتمالا خراش را با قطره چشم یا پماد درمان خواهد کرد. اکثر خراش های کوچک ظرف یک تا سه روز التیام می یابد. ممکن است نیاز باشد برای آزمایش دیگر روز بعد نزد پزشک بروید.

در صورت استفاده از لنزهای تماسی چه کاری باید انجام دهم؟

اگر شما از لنزهای تماسی استفاده می کنید، به خصوص باید مراقب خراشیدگی قرنیه باشید زیرا شما بیشتر در معرض خطر عفونت می باشید. دکتر ممکن است از شما بخواهد برای چند روز پس از خراشیدگی قرنیه لنزهای تماسی نزنید، به خصوص اگر شما در حال درمان چشم با قطره دارویی هستید.

چگونه می توان از خراشیدگی قرنیه پیشگیری کرد؟

اقدامات زیر را  برای کمک به جلوگیری از خراش قرنیه انجام دهید:

  • زمانی که در نزدیکی ماشین آلاتی که موجب پخش ذرات از چوب، فلز یا مواد دیگر به هوا می شود (مانند اره برقی یا سمباده) هستید، عینک ایمنی بپوشید.
  • ناخن خود را کوتاه نگه دارید. ناخن نوزادان و کودکان را نیز کوتاه کنید.
  • شاخه های آویزان درختان را مرتب کوتاه کنید.
  • هنگام قرار دادن لنز در چشم مراقب باشید، و مطمئن شوید که هر روز آن ها را به درستی تمیز می کنید.

 

  • با لنز در چشم نخوابید.

 

 

دسته بندی مطلب

بیماری ها

خراشیدگی یا زخم قرنیه CORNEAL ABRASION AND ULCER

خراشیدگی یا زخم قرنیه چیست؟ خراشیدگی یا زخم قرنیه عبارت است از وجود یک زخم باز در لایه های بافت نازک و شفاف قرنیه. این زخم علاوه بر قرنیه، تاثیراتی روی ملتحمه (پوشش روی ناحیه سفید)، مردمک (قسمت رنگی چشم) و مایع داخل فضای جلویی چشم می گذارد.

علایم خراشیدگی یا زخم قرنیه چیست؟
- درد چشم كه معمولا شدید است.
- حساسیت به نور زیاد
- انقباضات ناگهانی و شدید در پلك چشم
- ریزش اشك
- تاری دید
- قرمزی در ناحیه سفیدی چشم
- ترشح از چشم

چه عواملی باعث ایجاد خراشیدگی یا زخم قرنیه می شوند؟
- استفاده از لنزهای تماسی به مدت طولانی یا لنزهای تماسی كه درست در جای خود قرار نمی گیرد.
- آسیب به قرنیه، یا پریدن یك جسم خارجی مثل تكه كوچكی از فلز، شن یا شیشه به درون قرنیه.
- امكان دارد یک عفونت باكتریایی، معمولاً در اثر پنوموكوك، استرپتوكوك یا استافیلوكوك به دنبال این آسیب به وجود آید.
- عفونت با ویروس هرپس سیمپلكس كه در دهان باعث تب خال می شود.
- عفونت پلك ها و ملتحمه
- بسته نشدن كامل پلك ها
همه عفونت های فوق مسری هستند و از فرد به فرد یا از یك قسمت از بدن به قسمت دیگر انتقال می یابند، كه این امر خصوصاً در مورد انتقال عفونت در تب خال در اثر تماس انگشت با چشم مصداق دارد.

چه عواملی خطر خراشیدگی یا زخم قرنیه را افزایش می دهند؟

- عفونت اخیر یا آسیب به چشم
- سیگار كشیدن یا قرار گرفتن در معرض سایر تحریك كننده های چشم در محیط
- لنزهای تماسی (خصوصاً نوع نرم آن)
- پركاری تیرویید

برای پیشگیری از خراشیدگی یا زخم قرنیه چه کنیم؟
- دستان خود را مرتب بشویید.
- از وارد آمدن آسیب به قرنیه خود جلوگیری كنید. به هنگام تراشكاری و كار با فلز و چوب از عینك های مخصوص محافظت از چشم استفاده كنید.
- اگر تب خال دارید، دست به چشمان خود نزنید.
- در استفاده از لنزهای تماسی كمال دقت را به كار گیرید.

آیا خراشیدگی یا زخم قرنیه بهبود می یابد؟

- زخم قرنیه یك مشكل جدی چشم به حساب می آید. این مشكل معمولاً در عرض 3-2 هفته با درمان خوب می شود.
- اگر بافت جوشگاهی كه از التیام زخم قرنیه به جای مانده است باعث بروز مشكل در بینایی شود، با انجام پیوند قرنیه (تعویض قرنیه با یك قرنیه سالم) ممكن است بتوان بینایی را تقریبا به حالت اول برگرداند.

عوارض احتمالی خراشیدگی یا زخم قرنیه چیست؟

در صورت غفلت از زخم قرنیه، تخریب بافتی می تواند در قرنیه نفوذ كرده و به این ترتیب باعث ورود عفونت به داخل كره چشم شود. در این صورت ممكن است بینایی به طور دایم از دست برود.

خراشیدگی یا زخم قرنیه چگونه درمان می شود؟

- آزمایشات تشخیصی عبارتند از: معاینه چشم، گاهی انجام آموزش سنجش دقت بینایی و كشت خرده های تراشیده شده از سطح قرنیه
- درمان عبارت است از درآوردن هرگونه جسم خارجی از قرنیه، قطره یا پماد چشمی، گذاشتن كمپرس محكم و پوشش روی چشم
- می توان از كمپرس آب خنك تا زمانی كه احساس خوبی به دست می دهند استفاده كرد.

برای درمان خراشیدگی یا زخم قرنیه چه داروهایی تجویز می شود؟

- قطره ها یا پمادهای آنتی بیوتیكی یا انتی بیوتیك های خوراكی برای عفونت باكتریایی
- دارو برای عفونت های ویروسی و قارچی
- برای درد خفیف می توان از استامینوفن استفاده كرد.

در چه شرایطی به پزشك مراجعه کنیم؟
- تب بالای 3/38 درجه سانتی گراد
- دردی كه با استامینوفن خوب نمی شود.
- تغییر بینایی
- اگر دچار علایم جدید و غیر قابل توجیه شده اید. داروهای مورد استفاده در درمان ممكن است عوارض جانبی به همراه داشته باشند.

 

دسته بندی مطلب

بیماری ها

شالازیون (توده ای عفونی روی پلک) CHALAZION

شالازیون چیست؟ شالازیون عبارت است از توده ای روی پلک چشم که به دلیل عفونت مزمن در غدد ترشح کننده مواد نرم کننده لبه پلک، ایجاد می شود.

چگونه بدانیم که دچار شالازیون شده ایم؟
وجود یک تورم بدون درد روی پلک چشم که در نگاه اول ممکن است شبیه گل مژه باشد. امکان دارد پلک متورم شود و فرد در چشم احساس ناراحتی بکند. پس از چند روز، این علایم اولیه ناپدید می شوند و آنچه که بر جای می ماند یک برجستگی سفت، بدون درد و با رشد آهسته در پلک است. پوست روی این برجستگی را به راحتی می توان حرکت داد.

چه عواملی باعث ایجاد شالازیون می شوند؟

انسداد یکی از مجاری ارتباطی غده ترشح کننده مواد نرم کننده لبه پلک با سطح پلک باعث شالازیون می شود. انسداد ممکن است به علت عفونت در اطراف سر مجرا به وجود آمده باشد (معمولاً ناشی از استافیلوکک).

چه عواملی خطر ابتلا به شالازیون را افزایش می دهند؟

بیماری های پوستی مثل آکنه روزاسه یا درماتیت سبورئیک

برای پیشگیری از ابتلا به شالازیون چه کنیم؟
- اگر چشمتان زیاد شالازیون می زند، پلک خود را روزانه با آب و شامپو بچه که با چیزی شبیه گوش پاک کن مالیده می شود، بشویید.
- با بروز اولین علایم آزردگی چشم، روزانه چند بار کمپرس آب گرم روی چشم خود بگذارید.

آیا شالازیون بهبود می یابد؟

شالازیون ممکن است خود به خود بهبود یابد. اگر این اتفاق نیفتاد، معمولاً می توان آن را به راحتی با جراحی برداشت.

عوارض احتمالی شالازیون چیست؟

احتمال نمی رود عارضه ای به وجود آید.
شالازیون چگونه درمان می شود؟
از حوله آب گرم برای کاهش التهاب و تسریع بهبودی استفاده کنید. حوله را ۲۰ دقیقه روی چشم بگذارید و بعد حداقل یک ساعت صبر کنید. این کار را می توان تا هر زمان که نیاز باشد تکرار کنید.
اگر شالازیون خود به خود در عرض 6 هفته خوب نشود، برداشتن آن با جراحی در مطب چشم پزشک و تحت بی حسی موضعی قابل توصیه است.

چه داروهایی برای درمان شالازیون تجویز می شوند؟

- امکان دارد کرم ها یا پمادهای آنتی بیوتیکی چشمی، مثل اریترومایسین یا باسیتراسین تجویز شوند. لایه نازکی از کرم یا پماد را 4-3 بار در روز به لبه پلک بمالید. مالیدن مقدار زیادی از دارو، بی خودی آن را هدر می دهد و موثرتر از مالیدن مقدار کم دارو نیست.
- قطره های آنتی بیوتیکی چشمی برای پیشگیری از گسترش عفونت به سایر بخش های چشم. معمولاً نیازی به آنتی بیوتیک خوراکی یا تزریقی نیست.

در چه صورتی به پزشک مراجعه کنیم؟
- اگر شما یا یکی از اعضای خانواده تان علایم شالازیون را دارید و این علایم بیش از دو هفته طول کشیده اند.
- اگر درد چشم رخ دهد.
- اگر بینایی تغییر یابد.

- اگر دچار علایم جدید و غیر قابل کنترل شده اید. داروهای مورد استفاده در درمان ممکن است عوارض جانبی به همراه داشته باشند.

 

دسته بندی مطلب

بیماری ها

کاهش بینایی در سالمندان (پیر چشمی) VISION LOSS

علت های کاهش بینایی چیست؟ تغییرات بینایی مانند مشکل در دیدن اشیای نزدیک از جمله تغییرات طبیعی سالخوردی هستند.

علت های اصلی کاهش بینایی در افراد بالای 40 سال به این شرح است:

 

 

  • اختلال در ماکولا: ماکولا بخشی از چشم است که باعث دید واضح و شفاف می شود و تغییرات آن سبب تاری دید خواهد شد.
  • گلوکوم یا آب سیاه: به افزایش فشار مایع داخل کره چشم، گلوکوم یا آب سیاه می گویند. آب سیاه می تواند منجر به نابینایی شود.
  • آب مروارید: به کدر شدن عدسی چشم آب مروارید می گویند که در صورت عدم درمان باعث نابینایی می شود.
  • اختلال شبکیه چشم ناشی از دیابتی: افزایش قند خون باعث تخریب عروق چشم و در صورت عدم درمان منجر به نابینایی می گردد.
  • سایر علل شایع کاهش بینایی شامل آسیب، عفونت و تغییرات بینایی ناشی از برخی بیماری ها می باشد.


چگونه می توان متوجه کاهش بینایی شد؟

 

 

 

در صورتی که در انجام کارهای معمولی روزمره مثل خواندن، تماشای تلویزیون، امضا کردن، بالا و پایین رفتن از پله ها یا تشخیص چهره افراد مشکل دارید حتما برای معاینه نزد چشم پزشک بروید. در هر حال افراد بالای 60 سال باید هر سال توسط چشم پزشک معاینه شوند.

پزشک چه کارهایی برای بهبود بینایی می تواند انجام دهد؟
نحوه درمان بستگی به علت کاهش بینایی دارد. علاوه بر عینک ممکن است نیاز باشد که علت اصلی کاهش بینایی مانند دیابت کنترل و درمان شود.

 

 

دسته بندی مطلب

بیماری ها

کوفتگی یا پارگی چشم EYE CONTUSION OR LACERATION

کوفتگی یا پارگی چشم چیست؟ کوفتگی یا پارگی چشم عبارت است از آسیب چشم در اثر برخورد یک جسم غیر تیز (کوفتگی) یا یک جسم تیز (پارگی). این آسیب می تواند در کره چشم، استخوان های اطراف کره چشم (کاسه چشم) و عضلات کوچکی که به کره چشم متصل شده اند باشد.

كوفتگی یا پارگی چشم چه علایمی دارد؟
- تورم، قرمزی، درد به هنگام لمس چشم، درد خود به خودی، خونریزی یا خونمردگی در چشم یا اطراف چشم.
- مشكل در بینایی

چه عواملی خطر كوفتگی یا پارگی چشم را افزایش می دهند؟
- آسیب چشم معمولاً در دعواها رخ می دهد.
- مشاغلی كه در آن ها چشم در معرض آسیب قرار دارد، مثلا در ورزشكاران، نجاری یا كارهای ساختمانی
- استفاده از تفنگ بادی یا فلاخن
- ورزش هایی مثل بسكتبال، فوتبال، هاكی و غیره

آیا كوفتگی یا پارگی چشم به طور کامل بهبود می یابد؟

با درمان پیشگیرانه از عفونت و نیز بخیه زدن، پارگی های چشم یا اطراف چشم معمولا خوب می شود. التیام كامل حدود دو هفته طول می كشد.

عوارض احتمالی كوفتگی یا پارگی چشم چیست؟
- نابینایی دایمی
- عفونت
- آب مروارید

كوفتگی یا پارگی چشم چگونه درمان می شود؟

برای كوفتگی پلك (چشم سیاه) در 24 ساعت اول می توان از كیسه یخ جهت كاهش تورم استفاده نمود. روز بعد با تا كردن یك پارچه تمیز در چند لایه، فرو بردن آن در آب داغ، و چلاندن مختصر آن می توان كمپرس داغ تهیه نمود و آن را روی چشم گذاشت. برای اینكه كمپرس مرطوب بماند هر از چند گاه آن را در آب فرو ببرید. در هر بار، كمپرس را به مدت یك ساعت روی چشم بگذارید، سپس یك ساعت به چشم استراحت بدهید و دوباره همین كار را تكرار كنید.
- در مواردی كه پارگی پلك خفیف است می توان با نخ ابریشم آن را بخیه زد.
- در مواردی كه پارگی پلك شدید است، ترمیم آن باید توسط جراح چشم پزشك صورت گیرد.
- در صورت وارد آمدن آسیب به كره چشم، نیاز به درمان اورژانس توسط یك متخصص وجود دارد.
- تا زمانی كه علایم تخفیف نیافته اند زیر سر خود را با دو عدد بالش بالا نگه دارید.
- برای حفاظت از چشم در برابر نور قوی یا نور خورشید، موقتاً عینك آفتابی مناسب بزنید.

برای درمان كوفتگی یا پارگی چشم چه داروهایی تجویز می شود؟
- امكان دارد قطره چشمی حاوی آنتی بیوتیك برای پیشگیری از عفونت تجویز شود.
- امكان دارد داروهای ضد درد تجویز شوند.
- گاهی برای استراحت دادن به عضلات داخلی چشم، قطره چشمی برای گشاد كردن مردمك داده می شود.

در چه شرایطی به پزشك مراجعه کنیم؟
اگر شما دچار پارگی یا سایر آسیب های چشم شده اید. این ممكن است یك اورژانس باشد.
اگر یكی از موارد زیر پس از آسیب چشم رخ دهد به پزشک مراجعه کنید:
- تب
- درد شدیدی كه علی رغم درمان ادامه یابد.

- مشكلات بینایی