درمان افتادگی پلک (پتوز) با جراحی پروتز پلک و بالا بردن پلک

معمولاً انجام عمل جراحی بهترین روش برای درمان افتادگی پلک چشم‌ها است. جراح عضلات لواتور (بالابرنده) را سفت می‌کند تا پلک، لیفت پیدا کرده و میدان دید و ظاهر شما بهبود یابد. در موارد بسیار حاد که عضلات بالابرنده ضعیف شده‌اند، جراح پلک را به زیر ابرو وصل می‌کند. این کار باعث می‌شود که عضلات پیشانی برای بالا بردن پلک جایگزین عضلات لاواتور شوند.

علائم افتادگی پلگ


بارزترین علامت پتوز یا بلفاروپتوز خود افتادگی پلک است. سایر علائم عبارتند از مشکل در باز کردن چشم یا نیاز به کج کردن سر به عقب برای بهتر دیدن. خستگی چشم، انحراف چشم، یا دوبینی نیز می‌توانند به همراه پتوز ( افتادگی پلک فوقانی ) اتفاق افتند.

علت‌ها و دلایل افتادگی پلک


علل افتادگی پلک چشم گوناگونند. برخی ممکن است با افتادگی چشم موروثی متولد شوند، که به آن پتوز (افتادگی پلک فوقانی) مادرزادی گفته می‌شود. اکثر موارد پتوز اکتسابی با بالا رفتن سن و در نتیجه کشیده شدن و شل شدن تاندونی که پلک را باز نگه می‌دارد، ایجاد می‌شوند.

افتادگی پلک همچنین می‌تواند در اثر تروما، جراحی، یا آسیب به عضلاتی که پلک را بالا می‌کشند یا اعصابی که این عضلات را کنترل می‌کنند، اتفاق افتد. تومورها، اختلالات عصبی، بیماری‌های سیستمیک، و برخی داروهای خاص نیز می‌توانند باعث به وجود آمدن پتوز (افتادگی پلک فوقانی) شوند.

بسته به علت ایجاد آن، پتوز (افتادگی پلک فوقانی) می‌تواند به صورت‌های زیر دسته‌بندی شود:

  • پتوز (افتادگی پلک فوقانی) نوروژنیک: به حالتی گفته می‌شود که اعصاب متصل به عضلات تحت تأثیر قرار بگیرند.
  • پتوز (افتادگی پلک فوقانی) میوژنیک: به حالتی گفته می‌شود که افتادگی پلک در اثر مشکلی در عضله ایجاد شده باشد که پلک را بالا می‌برد.
  • پتوز (افتادگی پلک فوقانی) آپونوروتیک: به حالتی گفته می‌شود که تاندون مسئول لیفت پلک کشیده شده و ضعیف شده باشد.
  • پتوز (افتادگی پلک فوقانی) مکانیکال: به حالتی گفته می‌شود که سنگینی پلک برای عضلات خیلی زیادتر از آن است  که بتوانند بلندش کنند.

ریسک فاکتورهای پتوز


عوامل متعددی ممکن است امکان ابتلای شما به پتوز (افتادگی پلک فوقانی) را افزایش دهند. از قبیل:

  • بالا رفتن سن
  • زمینه خانوادگی ابتلا به پتوز (افتادگی پلک فوقانی)
  • آسیب‌های ناشی از تولد
  • جراحی چشم برای برداشتن آب مروارید
  • فلج فیبرهای عصبی پلک‌ها
  • دیابت
  • ضربه
  • سندرم هورنر
  • ترومای سر یا پلک
  • تومور مغزی
  • تحلیل و فساد عضلانی
  • میاستنی گراویس 

تشخیص پتوز


•    در برخی افراد، پزشکان با معاینه فیزیکی به افتادگی پلک آنها پی می‌برند. افتادگی پلک در این افراد بسیار واضح است بنابراین نیازی به انجام آزمایش‌های تشخیصی نیست. به هر حال، اگر پزشک بر این گمان باشد که افتادگی پلک به دلیل وجود علل زمینه‌ای است ممکن است دستور انجام برخی آزمایش‌ها را بدهد. در هنگام معاینه، پزشک ممکن است از بیمار عکس بگیرد تا بتواند در آینده با مقایسه عکس‌های گرفته شده، موفقیت درمان یا پیشروی پتوز را تشخیص دهد.

•    در صورت لزوم انجام آزمایش‌های بیشتر روی چسم، معاینه با لامپ اسلیت مورد توجه قرار می‌گیرد. پزشک معمولاً یک رنگ درون چشم‌ها می‌ریزد و همچنین از داروهای دیگر برای اتساع مردمک استفاده می‌کند. پزشک ممکن است این آزمایش را برای بررسی ساختارهای مختلف چشم شامل ملتحمه، پلک‌ها، لنزها، قرنیه، عنبیه و صلبیه انجام دهد.

•    کاهش دید محیطی ممکن است به دلیل ابتلا به اختلالات مختلف مغزی و چشمی اتفاق بیفتد. آزمایش میدان دید یک روش برای اندازه‌گیری میدان دید محیطی فرد است. در بیشتر موارد، پزشک روی یک چشم بیمار را می‌پوشاند. بیمار با چشم دیگر باید بر جسمی که مقابل او قرار داده می‌شود تمرکز کند. پزشک از وی می‌پرسد که در انتهای لبه دید محیطی خود چه می‌بیند.

•    در صورتی که احتمال داده شود ابتلا به میاستنی گراویس باعث پتوز شده است، تست تنسیلیون انجام می‌شود. برای انجام این تست، به بیمار داروی تنسیلیون داده می‌شود. اگر این دارو باعث تقویت عضلات بیمار شود، آزمایش تنسیلیون وی مثبت است.

 

درمان پتوز


دو روش جراحی عمومی برای درمان پتوز وجود دارد. نوع پتوز و شدت افتادگی پلک نقش بسیار مهمی در تعیین نوع عمل مورد نیاز برای درمان دارند.

 روش‌های عمومی

در روش عمومی، جراحی ممکن است از دو رویکرد خارجی یا داخلی استفاده کند.

 رویکرد خارجی

رویکرد خارجی به تقویت عضلات بالابرنده اشاره دارد. زمانی که چین پلک بالایی فرد زیاد باشد و عملکرد عضلات لاواتور در او عادی و طبیعی باشد، از این روش استفاده می‌شود. این رویکرد به شرح زیر انجام می‌شود:

•    جراح روی پوست یک پلک شکاف ایجاد می‌کنند.

•    وی عضلات لاواتور را برداشته و آن را جابجا کرده و به تارسوس وصل می‌کنند.

•    برای حفظ موقعیت جدید عضلات بالابرنده، آن را بخیه می‌کنند.

این عمل باعث می‌شود که پلک بالا برود و افتادگی آن از بین برود. بیمار برای انجام این عمل، بیهوش نمی‌شود اما برای راحتی تحت اثر داورهای آرام‌بخش قرار می‌گیرد.

 رویکرد داخلی

زمانی که عضلات بالابرنده، عملکرد قوی داشته باشند ممکن است پزشکان از رویکرد داخلی برای درمان افتادگی پلک چشم استفاده کنند. در این روش، پلک پشت و رو می‌شود.

سپس جراح عضلات پلک را کوتاه می‌کند. در این عمل هر یک از عضلات مولر یا عضلات بالابرنده که باعث افتادگی پلک شده باشند کوتاه می‌شوند. جراح معمولاً زمانی که بیمار به لیفت پلک نیاز داشته باشد، عضلات بالابرنده را کوتاه می‌کند.

عضلات مولر فقط زمانی که به لیفت جزئی پلک نیاز باشد کوتاه می‌شود. پزشک برای انجام این عمل هم از بیهوشی عمومی و هم از داروهای آرام‌بخش استفاده می‌کند.

 روش اسلینگ

به روش اسلینگ، ترمیم اسلینگ فرانتالیس نیز گفته می‌شود. زمانی که عملکرد عضلات ضعیف باشد و بیمار دچار پتوز شده باشد از این روش جراحی استفاده می‌شود. این عارضه بیشتر همراه با پتوز نولولوژیکی، پتوز مادرزادی یا پتوز مایوژنیک دیده می‌شود. برای انجام این عمل جراحی، عضله فرانتالیس و پلک بالا به هم وصل می‌شوند.

نقطه اتصال درست در بالای ابرو قرار دارد. معمولاً برای وصل کردن این دو ساختار به هم از یک میله سیلیکونی کوچک استفاده می‌شود. این میله زیر پوست رفته و از پلک می‌گذرد. در بیشتر موارد، این عمل جراحی تحت بیهوشی عمومی انجام می‌شود زیرا روش اسلینگ کمی پیچیده‌تر از روش عمومی است.

هم بزرگسالان و هم خردسالان را می‌توان تحت این عمل جراحی قرار داد. پس از انجام این عمل جراحی، بیماران قادر نخواهند بود پلک‌های خود را به طور کامل ببندند. این حالت تا حدود 3 ماه ادامه یافته و معمولاً پس از این مدت از بین می‌رود.

دوره بهبودی بعد از جراحی پتوز چشم

دوران بهبودی بعد از جراحی پتوز معمولاً سه ماه طول می‌کشد، در ادامه، این که شما در دوران بهبودی باید چه انتظاراتی داشته باشید و همچنین برخی دستورالعمل‌ها برای تسریع روند بهبودی و کاهش عوارض جراحی پتوز ارائه شده است.

 زمان‌بندی دوران بهبودی پس از انجام عمل جراحی پتوز

دوران بهبودی پس از انجام عمل جراحی پتوز ممکن است تا سه ماه طول بکشد. این زمان‌بندی برای هر دو روش جراحی اولیه صدق می‌کند. در زیر توضیح داده شده است که در دوران بهبودی چه انتظاراتی باید داشت:
•    در سه روز اول پس از انجام عمل جراحی، بیماران باید مطابق با دستور پزشک از یخ روی ناحیه درمان شده استفاده کنند.

•    تا زمانی که بخیه‌ها کشیده می‌شوند باید روزانه 4 تا 6 مرتبه، ناحیه درمان شده را مطابق دستور پزشک تمیز کنند.

•    معمولاً یک هفته پس از انجام عمل جراحی، بخیه‌ها کشیده می‌شوند.

•    عموماً توصیه می‌شود که افراد به مدت 10 روز مرخصی گرفته و استراحت کنند.

•    تورم‌های جزئی به مدت دو ماه باقی می‌مانند.

•    پس از گذشت سه ماه باید بیمار به طور کامل بهبود یافته باشد.

 عمل جراحی اصلاحی

در دوران بهبودی باید صبور باشید زیرا موقعیت پلک‌ها به دلیل وجود تورم تغییر پیدا می‌کند که پس از عمل جراحی کاملاً طبیعی است. پس از گذشت سه ماه، محل نهایی پلک مشخص می‌شود.

پس از سه ماه، پزشک پلک‌های شما را معاینه کرده و مشخص می‌شود که آیا بیمار از نتایج حاصله راضی است یا نه. در صورتی که بیمار از نتایج ناراضی باشد، امکان انجام عمل جراحی اصلاحی برای بهبود و ارتقای نتایج وجود دارد.

در بسیاری از موارد، عمل جراحی اصلاحی برای برخی اصلاحات و تنظیمات جزئی انجام می‌شود. این عمل جراحی معمولاً تهاجمی و سنگین نیست. عمل جراحی ثانویه یا اصلاحی برای برخی افراد به همان روش عمل جراحی اول انجام می‌شود.

نکاتی برای تسریع روند بهبودی

زمانی که یک نفر تحتت جراحی‌های چشم قرار می‌گیرد، باید از برخی موارد پرهیز کند یا برخی اقدامات را انجام دهد تا روند بهبودی وی تسریع شود.. برخی از ین نکات در زیر ارائه شده است:

•    دستورات پزشک در مورد مراقبت‌های پس از عمل را به دقت رعایت کرده و انجام دهید.

•    از بسته یخ مطابق با دستور پزشک استفاده کنید.

•    از بلند کردن اجسام سنگین، تقلا کردن و شنا کردن در دوره زمانی توصیه شده خودداری کنید.

•    از استعمال دخانیات پرهیز کنید.

•    از لنزهای تماسی تا زمانی که پزشک به شما اجازه نداده است استفاده نکنید.

•    در هنگام خواب تا چند روز پس از انجام عمل باید سر خود را بالا نگه دارید.

•    تا حدود یک هفته پس از انجام عمل جراحی از مصرف داروهای رقیق‌کننده خون خودداری کنید.

•    محل جراحی را مطابق با دستور پزشک و با استفاده از پاک‌کننده‌های تأییدشده تمیز نگه دارید.

•    سیگار نکشید

•    چشمان خود را نمالید

•    برای محافظت از چشم‌های خود از عینک آفتابی استفاده کنید.

 ریسک‌های عمل جراحی پتوز

برخی از خطرات احتمالی ناشی از انجام عمل جراحی پتوز عبارتند از:

•    کبودی یا تورم غیرعادی پس از انجام عمل جراحی

•    بروز عفونت

•    نیاز به انجام عمل‌های جراحی اصلاحی

•    ارتفاع نامتقارن پلک‌ها

•    برداشتن بیش از حد یا کمتر از حد عضله

•    نقاط خشک که نیاز به لوبریکانت دارند

•    خشک‌شدگی و گرفتگی پلک در هنگام نگاه به پایین

•    نیاز به بستن و پایین آوردن پلک در صورتی که نتوان باز بودن پلک را تحمل کرد

 

به این پست امتیاز دهید.
درمان افتادگی پلک (پتوز) با جراحی پروتز پلک و بالا بردن پلک
4.15 از 20 رای